Ervaringen
Op deze pagina staan een aantal ervaringen van cliënten, ieder met een eigen verhaal. Klik op de links hieronder voor het uitklappen/inklappen van het verhaal. Heeft u ook een verhaal te vertellen? Neem contact met me op.
Prikkelbaar Darm Syndroom
"In heel 2008 heb ik me niet heel gezond gevoeld. Ik had veel last van dingen die ik at en dronk, veel (eigenlijk continue) buikpijn en misselijkheid en mijn energieniveau was bepaald niet wat ik van mezelf gewend was. In oktober was ik het zat en ben ik naar de huisarts gegaan, die toen vaststelde dat ik prikkelbare darmsyndroom had. Ik kreeg een folder mee, een pijnstiller als ik wilde en veel succes ermee. Ja. Nee. Dit was toch echt niet wat ik wilde. Dus ik ben boeken gaan lezen. Dat hielp een beetje, maar nog niet voldoende. Toen hoorde ik van E. over een alternatieve geneeswijze. Nooit had ik zelf eerder zoiets ondergaan, maar ik heb mijn hele leven met interesse geluisterd naar mensen, die dat wel doen, dus ik stond er helemaal niet negatief tegenover. De stap was heel makkelijk eigenlijk, omdat de reguliere geneeskunde toch verder niets kon doen voor me. Ik vroeg E. of ze me iemand kon aanbevelen en sterker nog: ik kreeg een behandeling cadeau voor mijn verjaardag van haar! En: best present ever! Een paar weken geleden onderging ik behandeling 1. Ik kan de behandeling niet goed omschrijven. In wezen doet de behandelaar iets met je energie en stelt vragen aan je lichaam. En dan komt er dus een antwoord. En vraag me niet hoe het kan, maar het klopt. Eigenlijk direct voelde ik alles kalm worden van binnen. De hele verdere week had ik bewust geen afspraken gemaakt, omdat het kan voorkomen dat je klachten tijdelijk verergeren. Maar dat bleek helemaal niet nodig. Elke ochtend als ik wakker werd, was ik superblij dat ik geen buikkramp en geen misselijkheid voelde. Dat was erg lang geleden. Gezondheid is een groot goed! Oh, wat waardeerde ik het dat ik me weer goed voelde. In de weken die volgden kon ik weer koffie drinken en zelfs alcohol. Geen noemenswaardige buikpijn, geen misselijkheid, nergens ziek van geworden. Mijn energieniveau nam weer toe. Oh, zaligheid! Gisteren volgde behandeling 2. En dat was meteen ook de laatste, wat bizar snel is. Inmiddels zijn we een aantal weken verder en kan ik weer alles eten en drinken zonder problemen. De koffie verkeerd (nu weer met echte melk!) smaakt me beter dan ooit tevoren en ik kan ook weer normaal een glaasje wijn drinken. En ik waardeer het nog elke dag." Sandra uit Amsterdam.
Futloos, moe, medicijnvergiftiging
21 februari 2006
Naar aanleiding van je telefonisch verzoek onderstaand verhaal.
Na een verkeerde medicijnbehandeling bleef ik futloos en moe. Via een kennis hoorde ik van NAET. Na 7 behandelingen (oktober - december 2005) was mijn energie terug en kon ik weer doen als voorheen. Anderen, die niet wisten dat ik deze behandeling volgde, merkten op dat ik een ander mens was geworden. Deze behandeling werd door mij niet als belastend ervaren.
Met vriendelijke groet,
D. van der Bijl.
Netelroos, Urticaria
11 Augustus 2006
Mid December 2005 begon het, eerst met wat jeuk op verschillende plaatsen. De jeuk werd steeds heviger en hardnekkiger, en in de loop van de week ontstonden er ook vlekken/bulten die niet makkelijk meer verdwenen. Gedurende de daaropvolgende weken namen jeuk en vlekken/bulten nog verder toe, zelfs in die mate dat de galbulten mijn leven volledig dreigde te beheersen. Toen het op z'n ergst was, zat ik van top tot teen onder de rode vlekken, bulten en "platen", had ik verschrikkelijke jeuk, en deels zwelling in m'n gezicht, met name lippen en oogleden en was ik niet meer in staat om naar het werk te gaan. Het ergste had ik het 's morgens met opstaan, in de loop van de dag werd het vaak (iets) minder, hoewel de zwelling soms wel bijna 24 uur aanhield. 's Avonds volgde vaak weer intensivering van vlekken en jeuk. Nooit een "aanleiding" kunnen vinden.
Via de reguliere gezondheidszorg werd chronische Urticaria (= netelroos of galbulten) en Angio oedeem (=zwelling) geconstateerd, kreeg ik medicijnen die de verschijnselen onderdrukten, en werd er bloedonderzoek gedaan. Uit bloedonderzoek bleek dat ik geen enkele allergie of allergische aanleg had, en de conclusie was dat men niet in staat was om nog verder te helpen. De dermatoloog in het ziekenhuis zei letterlijk: "Duimen draaien en wachten tot het over gaat." Helaas nam de intensiteit van jeuk en bulten alleen maar verder toe, en bleken de medicijnen ook niet goed meer te werken. Er werden een aantal malen andere medicijnen voorgeschreven: Xyzal, Telfast, Hydroxyzini, maar telkens nam ook daarvan het effect snel af.
Na wat onderzoek op internet, via www.allergie.startpagina.nl onder alternatieve aanpak, kwam ik op een site waar NAET (www. allergie-weg.nl) werd besproken. Bij contact opnemen met Apeldoorn viel mij meteen de zeer positieve benadering en instelling op, en de stellige overtuiging dat men niet alleen kon aantonen waar ik allergisch voor was, maar mij er ook voor behandelen en er zo dus van af te helpen. Dit in grote tegenstelling tot reguliere gezondheidszorg waar men in het gunstigste geval alleen kan aantonen waar men allergisch voor is, maar men er niet tegen kan behandelen, zodat je de allergenen je leven lang moet vermijden.
Hoewel de aanpak en de eerste paar behandelingen wat "zweverig" aanvoelden, werd er al na twee behandelingen (vitamine C en calcium) resultaat geboekt, want de medicijnen die eerst niet meer hielpen, sloegen weer aan. Wat volgde was een stapsgewijze verbetering na elke 4-5 behandelingen. In begin eerst nog sterke reactie, maar werkte de medijnen beter, een paar behandelingen verder nam de intensiteit van de reactie af en nog verder in het trajekt verschenen de plekken niet meer op het gehele lichaam, maar alleen op specifieke plaatsen.
De behandeling met Mineralen gaf de grote doorbraak, veel combinaties gedaan, en halverwege was er een dusdanige verbetering dat ik gestopt ben met innemen van medicijnen, daarna, geloof ik, nog slechts drie of vier keer eenmalig ingenomen na een sterke reactie. Tijdens zo'n "terugslag" is het wel moeilijk vertrouwen te houden dat het uiteindelijk helemaal weg zal gaan, je bent even vrij van verschijnselen, en dan kan het toch weer opspelen omdat je iets gegeten hebt waar je toch allergisch voor blijkt te zijn, maar waar je nog niet voor behandeld bent. Zelfs de op een na laatste behandling gaf nog een relatief sterke reactie. Het bijhouden van een dagboek is zeer nuttig geweest om het zoeken naar mogelijke oorzaken te bespoedigen, met name nadat de basis klaar was en in het geval van een "terugslag".
Uiteindelijk bleven de vlekken en jeuk steeds korter actief, waren vaak na een uur al weer verdwenen en tegen het eind vaak al perioden van 4-5 dagen geheel vrij, alleen nog een beetje een "kriebelig" gevoel. Ook dat verdween tenslotte en na ongeveer 20 behandelingen merkte ik dat mijn lichaam volledig tot rust was gekomen.
Ben nu al meer dan twee maanden vrij van allergische klachten zonder nog maar iets te gebruiken. Sporadisch wat lichte jeuk en een rode plek, soms een bultje, maar dit alles trekt altijd binnen een uur weer weg. Kan weer volledig genieten van lekker koken, en van alles eten zonder dat ik bij elke hap bang ben dat ik weer een reactie krijg....
Mireille BEDANKT!!
Jan-Willem
Jeuk rond oogjes, bedplassen
Beste Mireille,
Met grote vreugde en dank schrijf ik je deze brief. Ik hoop dat dit een duwtje vooruit zal zijn voor andere ouders die alles hebben geprobeerd om de allergieën bij hen zelf of hun kind te verhelpen maar dat alle moeite zonder blijvend resultaat is geweest. Maar ook bedplassen bijvoorbeeld. Hier komt mijn verhaal in verband met de behandeling van mijn zoontje.
Vorig jaar (2007) april kreeg mijn zoontje van 2 jaar plotseling een zeer droge en rode plek rond zijn oogje die zo een jeuk veroorzaakte dat hij constant erop zat te wrijven. Ik hield de huid rond zijn oogje goed vettig en toch had hij er veel last van. Zo een klein plekje heeft hij ook op zijn polsjes gehad en verder nergens op zijn lichaam. Het huidje is diverse malen in zijn geheel los gekomen zodat het daar heel teer werd. Het was heel opmerkelijk dat als hij citrusvruchten had gegeten het heel rood en jeukerig werd, terwijl hij daar gek op is, maar ook een koek of gekookt ei, rood.
Ik ben met hem overal geweest. De huisarts constateerde dat het eczeem was en adviseerde hierop om af te wachten, later adviseerde hij hormoonzalf en een kinderarts precies hetzelfde, deze laatste zei zelfs dat het niet te behandelen was.
Het werd alsmaar erger. We zijn toen ook bij een hooggewaardeerde dermatologe geweest die adviseerde om een drankje te geven, hormoonzalf te smeren en als hij sliep zijn huidje in te smeren met een teerderivaat dat erg prikkelend was, maar volgens haar gaf dat niet, het was maar voor een half jaar om te kijken of er resultaat zou komen en anders moesten we terug en iets anders proberen. Ik heb haar toen gevraagd of zij dan het prettig zou vinden om dat te smeren op haar oog, zo boos was ik. Mijn moedersinstinct zei steeds tegen me dat dat alles van geen kant klopte, dus gebruikte ik geen een van de geadviseerde producten.
Internet helemaal uitgekamd kwam ik het NAET behandeling tegen, mij echtgenoot heeft tevens van collega`s gehoord over deze zeer positieve behandeling en adviseerde de praktijk waar Mireille werkt als een goede.
Zo kwam ik eind september 2007 bij Mireille voor een test op allergie bij mijn zoontje. Omdat hij toen 2 jaar was word de behandeling via mijn spieren doorgegeven aan het kind, dit door tijdens de behandeling huid op huid elkaar vast houden. Eerste keer was ik wat sceptisch, want ik begreep niet helemaal hoe het doorgeven van energie mogelijk was.
Ik zal het eerlijk vertellen, het werd me heel duidelijk toen ik van Mireille begreep dat mijn kind op veel voedsel gevoelig bleek, en vooral van citrusvruchten, kippenei, melk en tarwe, maar ook last had van angst als hij sliep, last had van suiker en ook van de bevalling, hoewel deze naar mijn idee heel soepel verliep.
Dat verklaarde alles, want als hij fruit at bijv., grapefruit of mandarijn moest hij krabben maar hij sliep ook heel onrustig en werd steeds wakker met klachten dat zijn buikje pijn deed en hij moest poepen.
Gelijk al de tweede dag na de eerste behandeling sliep hij een hele nacht door en de nachten erna ook. De volgende dag krabde hij ook niet, de dagen erna soms.
Hij is 14 keer behandeld, te beginnen met kippen ei i.c.m bbf (body+brein formula) heeft keurig de 25 uur erna doorstaan om niet in aanraking te komen met de behandelde ingrediënt. Na de 5 behandeling bloeide mijn zoontje helemaal op, hij sliep goed, was weer vrolijk en zijn oogje werd steeds minder rood. Hij was zelfs heel blij als we weer naar Mireille moesten, had het er steeds over dat zij hem beter ging maken. Ik was en ben ook blij en opgelucht dat deze behandeling bestaat. Na de 10 behandeling was mijn zoontje zo goed als genezen. Hij kon weer al het lekkers eten die hij zo graag eet, fruit bijvoorbeeld zonder dat zijn oogje jeukt.
Een tijdje nadat wij gestopt waren met de therapie, ging hij plotseling s`nachts in zijn bedje plassen (was inmiddels 3 geworden en al 9 maanden droog s`nachts zonder luier aan het slapen) terwijl hij zo trots was dat hij al heel lang dat niet deed en geen luier meer had. Mijn zoontje was al heel vroeg met praten dus vertelde alles zelf.
We zij toen weer bij Mireille gaan aankloppen met de vraag of ze ook hier wat aan kon doen. En gelukkig kon dat. Ze zei: het kan tot 5 dagen duren voordat de behandeling echt gaat werken. Nou, dezelfde nacht al was hij droog en weer trots de volgende ochtend. Op dag 3 had hij weer een ongelukje en daarna tot op heden niet meer. Nu een jaar na de eerste behandeling heeft mijn zoontje nog steeds geen terugslag gekregen in beide opzichten niet. Hij eet alles is heel vrolijk een hij is heel dankbaar dat Mireille hem zo goed heeft geholpen.
Ik raad iedereen aan om niet met smeersels te experimenteren maar de behandeling te proberen, het werkt echt, je hoeft je alleen open te stellen en te vertrouwen op de therapeut.
Mireille bedankt.
Slapeloosheid
Het is 'savonds laat; je krijgt slaap en je gaat tenslotte naar bed. Niet van harte, want eenmaal in bed begint de ellende. Het lichaam gaat tintelen, gloeien, het hart gaat merkbaar sneller kloppen, van slapen komt niets terecht...
Je probeert van alles maandenlang, andere lakens, antieallergisch, ander ondergoed, medicijnen enz. enz. Het helpt niet echt. Bloeddruk gaat omhoog, nieuwe medicijnen. Daarvan weer bijwerkingen. Ook de huisarts vermoedt overgevoeligheid, allergie voor bepaalde stoffen, al of niet in voeding. Je blijft van alles proberen en dit leidde tenslotte tot de Startpagina Allergie, waar ik de werkmethode vond van N.A.E.T.
Het vooral het nietgebruiken van medicijnen sprak mij hier aan. Het spoort de oorzaak op en pakt deze systematisch in de kern aan. Al gauw blijkt dat ook het verleden en wat zich daar aan eventuele emoties heeft voorgedaan invloed heeft gehad op aanleg en gevoeligheden. Je kunt maar hoeft niet tijdens de behandelingen daarover praten: het komt tijdens het testen met bepaalde stoffen vanzelf boven water, als een verrassing en verklaring over het waarom of hoe.
Ik ben niet jong meer en heb dus wat je noemt een verleden en of je daar nou al of geen moeite mee hebt is niet van belang, het gaat om beter worden. En dat duurde in mijn geval wat langer dan in het begin gedacht. Dat kan. Maar het is tenslotte gelukt, in zes maanden. De overgevoeligheid voor wol, kunststoffen, plastics, al of niet in combinatie met andere is practisch geheel verdwenen. De normale slaap is na zo lange tijd gelukkig weer terug. Dankzij NAET!
Sander
Fobisch voor krabben, vissen en spinnen
Ik had een behandeling voor de zomervakantie gehad.
Ik was heel erg bang voor krabben, vissen en spinnen.
De behandeling was goed gegaan bij het aftesten.
Toen in de zomervakantie zijn we naar Sri Lanka en Maledives geweest.
Toen we de 2e week op de Maledives waren, durfde ik niet te snorkelen, want er waren allemaal krabben en grote vissen, maar later was ik met mijn moeder gaan snorkelen, en ik dacht de hele tijd aan dat zinnetje dat Mireille had bedacht met de behandeling: "Krabben zijn grappige diertjes." En bij vissen dacht ik: "Vissen zijn mijn virenden. En toen ik mezelf kalm hield, vond ik het steeds mooier worden. Ik heb zelfs met roggen gezwommen. En midden in de week heb ik een schelpkrab over mijn hand laten lopen. Ik was erg trots dat ik niet meer bang was voor de krabben en vissen.
Groetjes, Paulien ten Hoven, 13 jaar.
Buikpijn door ei-allergie, Tijmen 6 jaar.
"De ervaring van een moeder die zeker wist dat het niet tussen de oren zat!
Tijmen, mijn zoon, had vanaf zijn 6e jaar dagelijks last van buikpijn.
Ach, elk kind heeft wel eens buikpijn, denk je eerst.
Maar het bleef en begon hem te belemmeren in zijn dagelijkse doen en laten.
Zelfs de juf van school belde mij steeds vaker dat ik hem moest komen ophalen.
Bezoekje aan de huisarts dus, lichamelijk onderzoek, bloed prikken, urine en ontlasting nakijken.
Alles bleek goed te zijn, geen afwijkingen gevonden.
Maar nog steeds een klein jongetje met buikpijn.
Na lang aandringen en nogal ferme taal van onze kant een bezoek aan de kinderarts afgedwongen.
Echo van de buik en nieren gemaakt, weer uitgebreid onderzoek.
Ook daar kwam niks uit en werden we zonder enige hulp weer naar huis gestuurd.
De tijd verstreek en het werd zelfs zo erg dat hij voor zijn verjaardag geen cadeautjes wilde, maar een nieuwe buik.
Dat gaat je als ouders zijnde natuurlijk aan je hart.
We hebben hem dan ook de belofte gedaan dat we hem zouden helpen al moesten we ervoor naar de andere kant van de wereld.
Via een vriendin hoorde ik van het centrum voor complementaire geneeswijzen en dacht: Niet geschoten, is altijd mis.
We wilden alles aangrijpen om hem te helpen.
Zo zijn we bij Mireille terecht gekomen en zij won vrijwel direct het vertrouwen van Tijmen door te zeggen dat ze hem ging helpen. Dit was weer eens wat anders om te horen dan: "Er is niks mis met hem, het zal wel tussen de oren zitten." Tijmen kwam thuis en zei tegen z'n vader: "Papa, ik ben zo blij, ik kan wel een gat in het dak springen!"
Mireille heeft hem uitgebreid getest en behandeld.
Er bleek wel degelijk van alles mis te zitten in dat lijfje! Op bepaalde stoffen reageerde hij behoorlijk heftig, bijv. ei en suiker.
Na ongeveer 5 maanden hadden we weer een afspraak staan, maar Tijmen zei: Dat hoeft niet mama, het gaat helemaal goed met mij.
Toch gegaan uiteraard en toen Mireille mij ging testen (ze testte en behandelde Tijmen via mij) onderging ik een hele aparte ervaring. Het klopte wat Tijmen had gezegd, hij was klaar en dat heb ik heel sterk gevoeld!!
Ik ben elke dag nog blij dat ik bij Mireille terecht ben gekomen en ga als dat nodig is naar haar terug."
Anita Keus
Apeldoorn